گم کرده ایم زمان را در زمینوآنگاه به خود آییمکه هنگامه ی کوچیدن استگوییزمین را به زمان سپرده ایمبا همه ی گمگشتگی های گمشدگیدردا از فرداهادردا از فرداهایی که شکلی از گذشته اندچه می شد مگر ، لحظه ، در ما ثبت ِ ازلی بود؟چه می شد اگر...اگر می شد...پ . ن : اقتباسی از نوشته ی "تو" نوشته شده در شنبه یکم بهمن ۱۴۰۱ساعت
۹:۲۶ ب.ظ توسط ارکیده کوچکسرائی|
برچسب:
نویسنده: پویان فرهادی
تاريخ: چهارشنبه
12 بهمن
1401 ساعت: 17:26